Kololo 2013 - Dag 4

Dag 3

Zo, ik ken mezelf weer een beetje. De wekker loopt af en mijn eerste gedachte is: waarom zo vroeeeeeg? Als mijn wekker voor de tweede keer afloopt kom ik mijn bed uit. Al slaapwandelend kleed ik mezelf aan en werk ik wat ontbijt naar binnen. Als iedereen een beetje wakker is, komt Richard met de gameviewer bij het kamp. Vanaf dat moment begint een avontuur dat ik voor de rest van mijn leven niet meer vergeet. Nog voordat we in Welgevonden zijn, zien we giraffen, antilopen en een heleboel vogels. Eenmaal in Welgevonden stuiten we op hartebeesten, gnoes, nog meer giraffen en vooral nog veel meer vogels.

Het duurt niet lang voor we de eerste van de Big Five zien, de neushoorn. Een koe met haar kalf en een bul, een mannetje. De koe speelt duidelijk hard to get, want zodra de bul een stap in haar richting zet, laat ze duidelijk merken dat ze 'm niet zo ziet zitten. We blijven een tijdje kijken en als we even later verder rijden, wordt ons pad al snel gekruist door een spoor van maar liefst negen leeuwen. We volgen dit spoor een tijdje en ondertussen zitten we een beetje te flauwekullen ("Richard, if you show us all of these lions, we will get you coffee for the rest of the week"). Ineens klinkt er vanaf de achterste banken van de gameviewer heel hard "STOP!". En daar zijn ze: op nog geen vijf meter afstand van ons ligt in het lange gras de groep van negen leeuwen een gnoe burgemeester te maken. Op dat moment giert de adrenaline door mijn lijf. Het geluid van het verscheuren van de gnoe en het gulzige gegrom van de leeuwen gaat door merg en been. We staan al een tijdje te kijken als de volwassen leeuwin ineens bedenkt dat ze ons niet meer pikt en ze zet de aanval in. Gelukkig blijft ze op zo'n anderhalve meter van de auto staan en blijkt haar aanval 'slechts' een schijnbeweging, maar wat er op dat moment door je heen gaat is met geen pen te beschrijven. Mijn hart bonkt in mijn keel en mijn hele lijf trilt als een rietje. De opluchting is groot als we ongedeerd weer verder rijden. Richard heeft zijn koffie verdiend. We stoppen op een open plek om wat te eten en ik denk dat het overbodige informatie is als ik zeg dat ik de omgeving goed afspeur voordat ik uit de auto stap. Na een lekker ontbijtje rijden we verder en we komen een gigantische olifantenbul tegen, die op zijn gemakje waterlelies uit het water staat te snoepen. De rust die dit dier machtige uitstraalt is meer dan welkom na de spanning en de sensatie met de leeuwen. Big Five score: drie van de vijf, en nog geen 3,5 uur onderweg. Snel daarna komen we ook nummer vier op het spoor: de buffel. Deze jongen laat zich echter niet zien en we volgen de verse sporen die een kudde olifanten heeft achtergelaten. Het duurt niet lang voor we deze vinden en het is ongelofelijk hoe kalm de massieve dieren zich door de vallei verplaatsen. Het enige geluid dat te horen is, is het breken van de takken onder hun immense lijven. Als we een tijdje hebben staan kijken, rijden we verder naar een open plek voor de lunch. Na de nodige hapjes en plaspauzes gaat de rit weer verder. De tijd die stond voor deze gamedrive is eigenlijk al even voorbij, maar Richard is vastbesloten om ons de buffel te laten zien. En ja, een man een man, een woord een woord, en dus spotten we inderdaad de buffel. Four down, one to go. Via de bergen rijden we terug naar Kololo, in de hoop ook nog nummer vijf, de luipaard tegen te komen, maar tevergeefs. We zien wel een boel andere kleine diertjes, zoals een dwergmangoest en wat klipspringertjes.Na ongeveer acht uur, honderden foto's, angstige, maar vooral ook prachtige momenten komen we terug op Kololo. Hier hebben we lekker even wat tijd voor onszelf, waarna we terugfietsen naar het tentenkamp. Hier neemt iedereen de tijd om de dagverslagen en sightings-lists bij te werken. Het waait erg hard, dus spenderen we na het eten de rest van de avond al zingend en flauwekullend in de main tent voordat we onszelf richting bed slepen. Ik heb genoten van deze geweldige dag vol indrukken. Afrika is geweldig!

Dag 5

Undefined